Op het Dutch Innovation Days festival van dit jaar hadden we de unieke kans om zowel een keynote te geven over het potentieel van het combineren van democratie met AI en AI met democratie, als om de nieuwste versie van onze app te presenteren: het Dembrane Participation Portal.

De QR-code om toegang te krijgen tot het portaal stond in het “Do Book”, een echt leuke bron voor het hele festival, geschreven door de directeur van DID, Peter Oosterwijk. De app was gedurende het hele festival actief en we hebben in totaal 13 gesprekken vastgelegd, variërend van vijandige tests waarin deelnemers de app vroegen om walvisgeluiden te transcriberen (ze kregen het iets grappigs voor elkaar dat de app Chinese karakters liet hallucineren), tot diepgaande gesprekken met enkele van de keynote-sprekers, Jaap Peters, Wendy van Ierschot en Bernhard Lenger.

De methode:

Het experiment toonde niet alleen het potentieel van onze technologie, maar sloot ook perfect aan bij de thema's van innovatie en maatschappelijke impact van het evenement. Laten we eens dieper ingaan op de inzichten die we hebben verzameld, georganiseerd per sleutelgebied:

Over de app

Gesprekken over de prestaties van ons hulpmiddel op het evenement gaven waardevolle inzichten in zijn sterke punten, zwaktes, kansen en bedreigingen (SWOT), en stimuleerden ook discussies over participatie en betrokkenheid van belanghebbenden. Hier is wat de deelnemers bespraken:

Sterke punten:

• Efficiënt verzamelen van ideeën van grote groepen

• Onmiddellijke samenvatting van gesprekken

• Inclusie van meer stemmen, vooral van stillere deelnemers

Een deelnemer benadrukte het potentieel voor inclusiviteit: "Je kunt het opdelen in groepen en ze allemaal in een kleinere groep laten praten, zodat meer stemmen gehoord kunnen worden. Dat zou het idee zijn."

Een andere deelnemer merkte enthousiast op: "Ik vind het super efficiënt, zodat je snel veel ideeën en dingen kunt verzamelen door een kleine groep mensen. Het kan onmiddellijk worden samengevat."

Wij zijn blij dat je dat vindt!

Zwaktes:

• Gebrek aan interactie in real-time vergeleken met persoonlijke discussies

• Potentieel om ongeraffineerde gedachten vast te leggen

• Privacy zorgen

• Transcriptiefouten en potentieel voor hallucinaties

Een deelnemer uitte bezorgdheid over de diepte van het gesprek: "Ik maak me zorgen over de zwakte... het houdt mensen in de onvolwassen gedachten... ze interacteren met elkaar maar gaan niet diep." Het potentieel voor fouten werd humoristisch benadrukt: "Oké, nu denkt hij dat we Chinezen zijn. Oh, leuk. Oké, dus dit gaat helemaal mis."

Kansen:

• Toepassing in burgerparticipatie- en besluitvormingsprocessen

• Gebruik in bedrijfsvergaderingen en conferenties voor efficiënt notuleren

• Integratie met andere technologieën voor verbeterde ervaringen

• Potentieel voor het analyseren van reacties en feedback in verschillende contexten

Een deelnemer zag potentieel in politieke toepassingen: "Ik voel dat er iets is, dus wat ik begrijp is dat ze proberen dit in te voeren in het politieke aspect."

Een ander stelde bredere toepassingsmogelijkheden voor: "Nou, je kunt er ook naar kijken als, het is niet altijd in politieke zin, verkiezingen, enzovoort, maar je kunt ook op een basisniveau, wat voor een soort vergaderingen, op dorpsniveau, in je straten, als je een straatbijeenkomst hebt of in je voetbalclub."

Bedreigingen:

• Potentieel misbruik van gegevens en privacyschendingen

• Overmatige afhankelijkheid van AI-samenvattingen versus menselijk oordeel

• Mogelijke versterking van desinformatie als dit niet goed wordt gefilterd

• Verlies van werkgelegenheid voor menselijke notulisten/transcriptionisten

Privacy zorgen werden in een paar gesprekken duidelijk: "Het voelt vreemd om te praten terwijl we weten dat we worden opgenomen."

Onze reactie:

We houden ervan om gedachten en feedback zoals deze te ontvangen! Het houdt ons eerlijk en bescheiden en laat ons weten waar we kunnen verbeteren. We zijn blij te kunnen aankondigen dat we een taalinstelling hebben toegevoegd waarmee de host de taal van de spreker kan instellen, en we werken aan mogelijkheden om potentiële fouten te markeren zodat hosts in de gegevens kunnen duiken en kunnen opvangen wat er door de mazen van het net valt.

Wat betreft de angst om te worden opgenomen, merken we in andere tests op dat dit een typische reactie is bij het eerste gebruik van de app, maar mensen passen zich snel aan de nieuwe situatie aan en vergeten dat de app na een paar minuten opneemt. Uiteraard moeten we als startup nog steeds een reputatie opbouwen waarin je kunt vertrouwen, wat we streven te verdienen door zo zorgvuldig mogelijk om te gaan met de gegevens die aan ons worden toevertrouwd.

Wat betreft de angst dat de app geen diepere gesprekken aanmoedigt: dat is precies wat ons model wil vermijden! We werken hieraan op een aantal manieren:

• Een groot inzicht is niet alleen een geweldig antwoord, het is ook een geweldige vraag: daarom werken we aan tools om de interactiviteit te verbeteren en de gestelde vragen iteratief te verbeteren.

• Door de snelheid van iteratie in het perspectief van de groep te vergroten, kunnen mensen dieper ingaan op wat er toe doet.

• Omdat ons hulpmiddel zo minimaal invasief is, zijn alle andere methoden om dieper in te gaan op het gesprek nog steeds beschikbaar! We hebben ons hulpmiddel gebruikt in sessies met facilitators en interviewspecialisten, die allemaal opmerken dat omdat ze zich niet hoeven te focussen op notuleren, ze zich beter kunnen concentreren op de mensen en de inhoud tijdens het gesprek, wat leidt tot meer volledige inzichten tijdens de analyse.

Over het algemeen herken en koester ik de reacties die we hebben ontvangen. We zijn er niet om geliefde banen te vervangen, of desinformatie te versterken. We zijn er om gesprekken te stoppen om in cirkels te draaien door tijdige interactieve documentatie te bieden. We zijn er om de werkdruk van hoogwaardige participatie voor MKB's en publieke organisaties te verminderen. We zijn er om ervoor te zorgen dat elke stem die wil bijdragen wordt gehoord en dat geen goede ideeën verloren gaan in stapels post-its of stapels rapporten. We willen de wijsheid van de menigte toegankelijk maken voor alle gemeenschappen.

Gesprekken met Keynote sprekers

In het hart van ons gesprek met Jaap Peters, Wendy van Ierschot, en Bernhard Lenger ontstond een fascinerende draad: de veranderende aard van menselijke verantwoordelijkheid en besluitvorming in een wereld die steeds meer door AI wordt aangedreven. Deze discussie doorkruiste verschillende onderwerpen, van organisatiemodellen tot rechtssystemen, waarbij de spanning tussen optimalisatie voor weinigen en het welzijn van velen werd belicht.

Het Rijnlandse Model: Decentralisatie en Verantwoordelijkheid

Het gesprek begon met een discussie over het Rijnlandse Model, een zakelijke filosofie die in schril contrast staat met het Angelsaksische of Amerikaanse model. Jaap Peters, auteur van verschillende boeken over het onderwerp, beschreef kernachtig de kernprincipes ervan:

"Het is decentraal. Het is gebaseerd op samenwerking in plaats van, wij doen alles zelf. Het is gebaseerd op langetermijndenken in plaats van korte termijn aandeelhouderswaarde."

Zoals te vinden op slideshare:

Dit model legt de nadruk op het kantelen van de organisatiehiërarchie met 90 graden en het naar voren duwen van verantwoordelijkheid door de organisatie heen, waardoor degenen die het dichtst bij de actie staan, beslissingen kunnen nemen. Zoals Jaap opmerkte:

"De verantwoordelijkheid zo ver mogelijk naar voren brengen. Want hoe dichter je bij de echte tijd zit, in plaats van de geplande tijd... Hoe beter die mensen een mandaat moeten hebben om daar iets te kunnen spelen."

(Verantwoordelijkheid zo ver mogelijk naar voren brengen. Want hoe dichter je bij real-time zit, in plaats van geplande tijd... Hoe belangrijker het is dat die mensen een mandaat hebben om daar iets te kunnen doen.)

De Spanningen: Optimalisatie vs. Holistisch Succes

De discussie verschoof vervolgens naar een vergelijking van de Amerikaanse en Europese bedrijfsmodellen, waarbij een fundamentele spanning werd belicht: optimaliseren voor een selecte groep versus de lat verhogen voor iedereen. Dit echoot ideeën van Nassim Nicholas Taleb: Hij benadrukt het belang van robuustheid en anti-fragiliteit, suggereert dat systemen moeten worden ontworpen om extreme gebeurtenissen en fouten te weerstaan (gericht op het welzijn van het geheel) in plaats van alleen focus op incrementele verbeteringen (het welzijn van enkele delen).

Een deelnemer, antwoordend op een opmerking dat er meer investering in innovatie in Amerika is, antwoordde:

Je hebt hier gewoon gelijk in. Er is daar veel meer geld. En het werkt ook met die energie en dingen uit de grond stampen enzovoort, het werkt ook. Alleen het gaat ook ten koste van iets. […] Het gaat ten koste van ons klimaat, van de gezondheid van mensen enzovoort. Dat nemen we niet mee, ook niet in ons beeld van hoe succesvol het is. Het is financieel heel succesvol, dat mag. Maar ja, er zijn ook altijd mensen die daar in een burn-out terechtkomen en er is extra armoede.

Deze spanning tussen optimalisatie en holistisch succes ligt aan de basis van veel hedendaagse debatten over bedrijfsethiek, welvaartsverdeling en maatschappelijke vooruitgang.

Zoals een andere deelnemer opmerkt dat een systeem waarin excellentie niet wordt beloond, niet toestaat dat radicale innovaties een samenleving kunnen oppakken, terwijl een systeem dat alleen excellentie optimaliseert veel rijkdom creëert, maar mensen dehumaniseert die minder fortuinlijk zijn. Hoe kunnen we de beste delen van deze werelden combineren? De uitdaging is het vinden van de juiste balans. Het implementeren van robuuste vangnetten om ervoor te zorgen dat niemand achterblijft, terwijl ook omgevingen worden gecreëerd die innovatie en hoge prestaties aanmoedigen.

AI en de Toekomst van Verantwoordelijkheid

Toen de conversatie zich verlegde naar AI en zijn gevolgen, kwam er een provocerend idee naar voren: in een wereld waar AI bijna alles kan, zou menselijke verantwoordelijkheid onze meest waardevolle eigenschap kunnen worden. Een deelnemer hypothesiseerde:

"Mijn hypothese is, er is een prijs op verantwoordelijkheid en die prijs gaat omhoog. En uiteindelijk als AI alles kan, dan is het enige wat overblijft verantwoordelijkheid nemen."

(Mijn hypothese is, er is een prijs op verantwoordelijkheid en die prijs gaat omhoog. En uiteindelijk, als AI alles kan, is het enige wat overblijft verantwoordelijkheid nemen.)

Dit idee daagt ons uit om de rol van mensen in een AI-gedreven wereld te heroverwegen. AI-afstemming is fundamenteel een dubbele vraag van "Hoe stemmen we AI af op menselijke waarden?" evenveel als "Op welke waarden stemmen we af?" In plaats van vervangen te worden, kan onze unieke menselijke capaciteit voor ethische besluitvorming en verantwoordelijkheid nemen nog crucialer worden naarmate we verantwoordelijkheid dragen voor de acties van AI die namens ons optreden.

De Menselijke Behoefte aan Erkenning in Rechtvaardigheid

Het gesprek nam een interessante wending bij de bespreking van rechtssystemen, waarbij de menselijke behoefte aan erkenning van aangedaan leed werd benadrukt. Dit sluit terug naar het thema verantwoordelijkheid op een diepgaande manier. Een deelnemer deelde een anekdote over een slachtoffer van een misdaad die een persoonlijke gerechtigheid eiste:

Deze inzichten herinneren ons eraan dat zelfs als we meer geavanceerde AI-systemen ontwikkelen, inclusief die betrokken zijn bij besluitvormings- of gerechtigheidsprocessen, we het diep menselijke aspect van verantwoordelijkheid, verantwoording en verzoening niet uit het oog moeten verliezen.

Conclusie: Balanceren van AI-capaciteiten met Menselijke Waarden

Terwijl we ons door het complexe landschap van AI-integratie in onze bedrijven, organisaties en de samenleving als geheel navigeren, herinneren de inzichten uit dit gesprek ons aan het belang van het behouden en versterken van menselijke aanwezigheid en verantwoordelijkheid.

Het Rijnlandse Model, met de nadruk op decentralisatie en langetermijndenken, biedt een waardevol kader om na te denken over de manier waarop we onze organisaties en samenlevingen kunnen structureren om verantwoordelijke besluitvorming te stimuleren op alle niveaus, maar vooral midden in de actie. Tegelijkertijd daagt het potentieel van AI ons uit om de unieke menselijke capaciteit voor het nemen van verantwoordelijkheid te heroverwegen en misschien te verheffen.

Als we verder gaan, is de belangrijkste uitdaging om de kracht van AI te benutten terwijl we de menselijke elementen behouden en versterken die onze samenlevingen en organisaties daadwerkelijk laten floreren. Dit betekent niet alleen optimaliseren voor efficiëntie of winst, maar bewust systemen ontwerpen die de basis voor iedereen verhogen, verantwoordelijkheidszin, ethische besluitvorming en menselijke waardigheid bevorderen.

Naarmate we doorgaan met het ontwikkelen en inzetten van AI-technologieën, laten we ervoor zorgen dat we een samenleving bouwen die niet alleen de kracht van AI benut, maar ook onze menselijke capaciteit voor verantwoordelijkheid, empathie en collectieve vooruitgang versterkt.

Deze discussies, in realtime vastgelegd door onze tool en geanalyseerd door mij, Jorim, werkend met Dembrane's AI, geven een voorproefje van de rijke gesprekken op de Dutch Innovation Days. Ze benadrukken ook het potentieel van onze AI-gedreven feedbacktool om complexe, veelzijdige gesprekken vast te leggen en te syntheseren op een manier die de toekomstige innovatie en besluitvormingsprocessen kan informeren.